مهم‌ترین هدف بهداشت محیط، حفظ و ارتقاء سلامت عمومی از طریق ایجاد و نگهداری محیطی سالم و ایمن است. این هدف به طور مستقیم با کیفیت زندگی افراد و جامعه در ارتباط است و شامل چندین جنبه کلیدی می‌شود:

اولین جنبه، کاهش آلودگی است. آلودگی هوا، آب و خاک می‌تواند تأثیرات منفی جدی بر سلامت انسان و اکوسیستم داشته باشد. به عنوان مثال، آلودگی هوا می‌تواند منجر به بروز بیماری‌های تنفسی، قلبی و حتی سرطان شود. بنابراین، بهداشت محیط با نظارت بر منابع آلاینده و اجرای قوانین و مقررات سخت‌گیرانه در زمینه کنترل آلودگی، سعی در کاهش این خطرات دارد.

دومین جنبه، تأمین آب سالم است. آب یکی از مهم‌ترین منابع برای زندگی انسان‌هاست و دسترسی به آب آشامیدنی سالم، یکی از حقوق اساسی بشر محسوب می‌شود. بهداشت محیط با مدیریت بهینه منابع آب و کنترل آلودگی‌های مرتبط با آن، به حفظ کیفیت آب کمک می‌کند. این امر نه تنها به سلامت فردی بلکه به سلامت جمعی جامعه نیز کمک می‌کند.

سومین جنبه، مدیریت پسماند است. دفع نادرست زباله‌ها می‌تواند منجر به آلودگی خاک و آب و بروز بیماری‌های مختلف شود. به همین دلیل، جمع‌آوری، تفکیک و دفع صحیح زباله‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است. برنامه‌های آموزش عمومی در زمینه کاهش زباله و بازیافت نیز جزء تلاش‌های بهداشت محیط محسوب می‌شوند.

چهارمین جنبه، حفاظت از غذا است. ایمنی غذایی یکی از عوامل کلیدی در سلامت عمومی است. بهداشت محیط با نظارت بر فرآیند تولید، توزیع و مصرف مواد غذایی، تلاش می‌کند تا خطرات ناشی از مواد غذایی آلوده را کاهش دهد.

در نهایت، آموزش و آگاهی عمومی نیز یک هدف اساسی در بهداشت محیط است. افزایش آگاهی مردم در مورد مسائل زیست‌محیطی و تشویق به رفتارهای پایدار می‌تواند تأثیر مثبتی بر سلامت جامعه داشته باشد.

به طور کلی، هدف اصلی بهداشت محیط، ایجاد شرایطی است که افراد بتوانند در یک محیط سالم زندگی کنند و از سلامت جسمی و روانی مطلوبی برخوردار باشند. این هدف نه تنها به فرد بلکه به کل جامعه و نسل‌های آینده نیز مربوط می‌شود. روز ملی بهداشت محیط یک فرصت است که اهداف رشته بهداشت محیط و همچنین فعالیت‌هایی که فعالان رشته مهندسی بهداشت محیط انجام داده‌اند به اطلاع مسئولان و مردم رسانده شود.